Update : ชีวิตที่ปาย ตอนที่ 12 : กองไว้
21 พฤศจิกายน 2551
"กองไว้"
กลิ่นอากาศตอนเช้าๆที่ปายสดชื่นเหลือหลาย ฉันรีบลุกขึ้นเก็บที่นอน (หมายถึงม้วนๆแล้วกองไว้ -*-) พาวชิระจักรยานคู่ชีพขี่ทะยานไปข้างหน้า เลาะเลียบสายน้ำเล็กๆที่หล่อเลี้ยงชีวิตผู้คนในเมืองปาย ยอดเขาน้อยใหญ่ที่โอบล้อมเรามีปุยเมฆขาวๆโอบล้อมไว้ด้วยอีกที (อ่านต่อ)
Update : ไม่มีที่ไป ไม่มีที่ปาย ตอนที่ 11
3 พฤศจิกายน 2551
“ฟุ้ง”
อยู่ที่กรุงเทพฯ ฝนตกก็คือฝนตก ไม่มีเวลามานั่งคิดว่า ฝนโปรย ฝนพรำ ฝนช้างไล่ ฝนกระหน่ำ แตกต่างกันอย่างไร ไม่มีวันรู้ว่าเมื่ออากาศร้อนจัด ดินจะระอุ จนไส้เดือนหนีร้อนขึ้นมาตายบนผิวดิน หรือไม่มีวันรู้ว่าผักหญ้าบางชนิดกินได้ (อ่านต่อ)
เห็นมีคนถามว่าโอเปิ้ลมีงานทำอย่างอื่นอีกไหม นอกจากขายกาแฟ
แน่นอนค่ะ ลำพังรายได้จากการขายกาแฟที่ปายวันละร้อยสองร้อย อาจจะพอกับการดำรงชีพไปวันๆ แต่คงไม่เพียงพอสำหรับสะสางหนี้สินเป็นแน่ โชคยังช่วยที่เราพอจะเขียนหนังสือรู้เรื่องกับเขาอยู่บ้าง (อ่านต่อ)
28 กันยายน 2551
update ชีวิตที่ปายตอนที่ 9 : ไม่ต้องมาก็ได้…ปายไม่มีอะไร -*-
มาปายทำไม? ข้อความนี้สะดุดตา ความหมายสะดุดใจ บางทีเราก็ไม่อาจรู้เหตุผลที่แท้จริงของการมาที่นี่ ถ้ามีใครถาม เราคงได้แต่ตอบเหมือนๆกันว่ามาเที่ยว
สำหรับคนอื่นแล้ว การเดินทางมีความหมายอย่างไรฉันไม่รู้
บางคนออกเดินทางเพื่ออยากจะหนีอะไรบางอย่าง (อ่านต่อ)
update : ชีวิตที่ปาย 8 ตอน กิน “โรตีอิ่มฝัน” แล้วไปนอน “หลับฝันดี”
30 สิงหาคม 2551
พูดถึงความสุขพื้นฐานง่ายๆของคนเราคงหนี้ไม่พ้นกินอิ่มนอนหลับ อาหารที่อิ่มท้องมีให้ลิ้มชิมรสมากมายในเมืองปาย ส่วนใหญ่แล้วนักท่องเที่ยวมักจะหาข้อมูลมาก่อน ว่าร้านไหนดัง และอร่อย เกิดจากคนมากินแล้วบอกต่อๆกันไป.. (อ่านต่อ)
