"วันที่ฉันป่วย..."
และแล้วอาการแพ้อากาศของฉันก็รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
จากที่แค่ผิวแห้ง คัดจมูก ปากแตก ลุกลามเป็นทอลซิลอักเสบ โพรงจมูกอักเสบ
เอาเข้าไป หายใจไม่ออก หูอื้อ พูดไม่ได้ ปวดเนื้อตัว เดินไม่ไหว
นอนหนาวขดอยู่ในห้อง พยายามรวบรวมพลังชีวิตขีดสุดท้ายที่เหลืออยู่
คลานออกมาหน้าห้อง คนแรกที่เจอคือพี่โต้ง ซึ่งเป็นแขกที่มาพักที่หลับฝันดี
“พี่โต้ง แอ่กๆๆ พา ไป โรง บาน โด้ยยยยย”
พี่โต้งกำลังแชทกะสาวด้วยโน๊ทบุ๊คอย่างเมามัน หันมา
“อ้าว
เฮ่ย ไอ้เปิ้ล เป็นไงวะ อ้าวแล้วมึงร้องไห้ทำไมเนี่ย ไม่สบายเหรอ เออๆ
ไปล้างขี้ตา เดี๋ยวพี่พาไปโรงบาล”
หลังจากแปรงฟันเสร็จกลับมาที่ห้องดันลืมว่าต้องทำอะไรต่อ เลยผลอยหลับไป
สักพัก พี่โต้งมาเคาะห้อง เปิ้ลไหวป่าววะ จะไปโรงบาลหรือไปวัด
“ไป…โรง…บาลล”
ว่า
แล้วก็ปุเลงๆซ้อนมอไซค์พี่โต้งไปจนถึงโรงบาล รอหมอชั่วโมงกว่าๆ
บรรยากาศในโรงบาลเต็มไปด้วยเด็กดอย ขี้มูกโป่ง น้ำลายยืด โยเย
ยั้วเยี้ยมาก น่าแปลกที่เราเป็นคนไข้ผู้ใหญ่ไม่กี่คน
มีคนรู้จักพยายามถามไถ่อาการเรา แต่เราพูดไม่ได้
ในเวลานั้นภาษามือจึงคล่องแคล่วเป็นพอเศษ หมอบอกว่า เป็นหวัดธรรมดา
ไม่ได้ติดเชื้ออะไร แต่คอแดงมาก จะให้ยาไปกิน เบ็ดเสร็จ เชคบิลหมดไป 186
บาท อาการเดียวกันนี้ เราเคยไปหาหมอที่กรุงเทพฯตอนนั้นหมดไปเกือบพัน
เดินออกจากโรงบาลไปกินข้าวซอยร้านน้องเดียร์
กินเสร็จกลับมาอ้วกหมดเลยที่บ้าน อัดยาที่หมอให้ หลับไปหนึ่งวันเต็มๆ
จำได้เลือนลางว่าแนนนี่โทรมา อยากเมาท์ใจจะขาดแต่ไม่มีเสียง
คืนนั้นผ่านไปอย่างทรมาน เจ็บคอสุดๆ เหมือนเข็มพันเล่มมันปักอยู่
กลืนน้ำลายที หนาวก็หนาว ใส่เสื้อห้าตัว ใส่ถุงเท้า ผ้าพันคอ เต็มยศมาก
พี่
เตี๊ยมกะพี่ฮอลเอาโจ๊กมาให้ พี่แซงค์กะพี่วันซื้อเย็นตาโฟมาเยี่ยม
อุ่นใจขึ้นเยอะ อย่างน้อยก็มีคนเป็นห่วงเรา
นึกว่าจะหนาวตายที่ปายอย่างโดดเดี่ยวซะแล้ว ตอนก่อนจะหลับแอบคิดมาก
คิดถึงเพื่อนเก่า คนรักเก่าจนน้ำตาซึม ไม่มีใครไล่เราไปกินยานอน
ไม่มีใครมาบ่นว่าอย่าเล่นเนททั้งวัน
ความป่วยกายนำเพียงความเจ็บปวดภายนอกมาให้ กินยา พักผ่อนก็หาย
แต่ความป่วยใจนี่นำความเหงาอ้างว้างมาให้ไม่พอ ยังทำเอาเราฟุ้งไปไกล
คุณเคยไหม ที่เวลาป่วยแล้วความคิดนั้นมันวูบขึ้นมา
นี่ฉันจะต้องตายโดยปราศจากคนที่ฉันรักจริงๆหรือนี่ กรู้วววส์

ปล.
พี่โต้งบอกว่า "กูบอกแล้ว ให้มึงกินเหล้า มึงดูพวกพี่ แดกเหล้าจัด
ไม่เห็นมีใครป่วย มึงอ่ะ ไม่กินเหล้า มันถึงได้อ่อนแออย่างนี้
เดี๋ยวถ้าไข้ขึ้นมาหาพี่นะ จะเอาเหล้ากรอกปาก รับรอง มึงจะหายขาดเลย
ไอ้ขี้โรค"

• 144 reads