13. "พวกที่ย้ายบ้านมาอยู่ปาย…ไม่เห็นใครปกติสักคน”
“คนบ้าที่ไหนเขาจะให้แกนอนเกสต์เฮ้าส์เขาฟรีเป็นเดือนๆโดยไม่คิดตัง”
“คนบ้าที่ไหนเขาจะมาช่วยแกทั้งๆที่ไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้า”
“คนบ้าที่ไหนจะให้แกมาขายกาแฟแข่งกับเขา”
“คนบ้าที่ไหนจะส่งกุนเชียงกับปลาสลิดจากกรุงเทพไปให้แกที่ปาย”
รู้สึก
ว่าโลกของโอเปิ้ลจะรายล้อมไปด้วยคนบ้าในสายตาคนรอบข้างเสียเหลือเกิน
เขาว่ากันว่า คนแบบเดียวกัน มักจะเดินมาเจอกัน หรือคนชนิดเดียวกัน
จะมีแรงดึงดูดเข้าหากัน ทำให้วงจรชีวิตต้องมาพัวพันกันเสมอ
ครั้งหนึ่งตอนที่ฉันอยู่ร้าน Book Garden ด้วยความที่ร้านเป็นร้านหนังสือ
เป็นพื้นที่เกือบจะสาธารณะ คนเข้าออกวันๆหนึ่งหลากหลาย
ทำให้เจอคนสารพัดรูปแบบ (ไม่กล้านินทา
เดี๋ยวลูกค้าประจำจะทายถูกว่าใครเป็นใคร)
เคยเปรยออกมาดังๆตอนที่คิดว่าในร้านมีเราคนเดียว
“เฮ้อ นี่มันร้านหนังสือหรือหลังคาแดงเนี่ย เจอแต่คนเพี้ยนๆ” แล้วเสียงของใครคนหนึ่งก็แทรกขึ้น
“เขาว่าเจ้าของร้านเป็นแบบไหน มันก็จะดึงดูดลูกค้าแบบนั้นแหล่ะครับ”
อ้าว
เฮ้ย ไม่ได้มีเราในร้านคนเดียวนี่หว่า ยังมีลูกค้าเลือกหนังสืออยู่ชั้นสอง
สรุปก็ได้แต่ยิ้มเขินๆ แล้วยอมรับว่ามันเป็นเรื่องจริง ทุกวันนี้
เวลาที่มีสมาชิกเก่าๆโทรมาหา
ก็อดที่จะพูดถึงบรรยากาศในร้านเก่าที่กรุงเทพฯไม่ได้
ความอลวลชุลมุนวุ่นวายของ Book Garden ที่เป็นทั้งร้านกาแฟ ร้านหนังสือ
ห้องสมุดชุมชน และร้านอาหาร
รวมทั้งบางวันยังกลายเป็นที่บำบัดอาการทางจิตของคนเมืองหลวง
นึกย้อยกลับไปก็เป็นเรื่องประทับใจไม่น้อยเลยทีเดียว
มีคนแอบกระซิบกับเราว่า
เราพร่ำเพ้อถึงร้านตัวเองมากไปหรือเปล่าในมัลติพลาย เราก็ไม่ได้ตอบอะไร
แต่คิดในใจว่า ทำไงได้ ฉันก็แค่ผู้หญิงบ้าเห่อเท่านั้นเอง
ยอมรับจริงๆว่าจนถึงทุกวันนี้ ยังบ้าเห่อร้านตัวเองไม่หาย
แม้จะต้องเก็บกระเป๋าระเห็จมาอยู่ปาย แต่ทำไงได้
ใครๆก็ต้องมีเรื่องเล็กๆให้นึกถึงแล้วภูมิใจกันบ้างล่ะน่า
ดูอย่างพี่เตี๊ยมเป็นต้น ใครจะรู้ว่าชายคนนี้ก็มีเรื่องเล็กๆที่แกภูมิใจมากเหมือนกัน
ว่าแล้วพี่เตี๊ยมก็เอามือล้วงเข้าไปในย่าม หยิบซองยามากมายขึ้นมากินหลังอาหาร เราถามว่าพี่เตี๊ยมกินยาอะไรตั้งมากตั้งมาย

พี่เตี๊ยม :     “กินไปงั้นแหละ หมอจัดมาให้”
OPEL    :    “แล้วหมอที่ไหนอ่ะพี่”
พี่เตี๊ยมไม่ตอบ แต่ส่งบัตรประจำตัวผู้ป่วยให้เราอ่าน
ปล 1. ปัจจุบัน พี่เตี๊ยมยังคงเข้ารับการรักษากับสถาบันเหล่านี้อยู่
ปล 2 . คนดี คนบ้า เพื่อนๆว่าใครน่ากลัวกว่ากัน 555

• 151 reads