update : ชีวิตที่ปาย 8 ตอน กิน “โรตีอิ่มฝัน” แล้วไปนอน “หลับฝันดี”
30 สิงหาคม 2551
พูดถึงความสุขพื้นฐานง่ายๆของคนเราคงหนี้ไม่พ้นกินอิ่มนอนหลับ อาหารที่อิ่มท้องมีให้ลิ้มชิมรสมากมายในเมืองปาย ส่วนใหญ่แล้วนักท่องเที่ยวมักจะหาข้อมูลมาก่อน ว่าร้านไหนดัง และอร่อย เกิดจากคนมากินแล้วบอกต่อๆกันไป.. (อ่านต่อ)
ฉันเองในวันแรกๆก็เป็นหนึ่งในนั้น ตระเวณชิมตามร้านที่ลงในหนังสือท่องเที่ยว และเวบบอร์ดต่างๆ หากแต่พออยู่นานๆเข้า ก็เริ่มลัดเลาะเสาะหาร้านอร่อยจากสายตาและชิวหาของตัวเอง ยิ่งช่วงโลว์ซีซั่นแบบนี้ หลายร้านปิดทิ้งไว้เฉยๆ หาของกินลำบากพอสมควร ร้านที่ฉันจะแนะนำไม่เพียงเป็นร้านที่รสชาติอาหารถูกปากเท่านั้น แต่อัธยาศรัยไมตรีเจ้าของร้านก็ไม่เป็นรอง อย่างร้านข้าวแกงปักษ์ใต้ที่มีป้ายหน้าร้านว่า “แวะกินตีน” ร้านนี้โดนใจคนชอบตีนอย่างฉันเต็มๆ อาหารหลักของที่นี่คือจะมีกับข้าวประจำวัน แกงไตปลา ต้มยำตีนไก่น้ำแดง ผัดเผ็ดหมูป่า หรือคั่วกลิ้งสลับกันไป ที่ถูกใจคือจะมีถาดผัดสดพร้อมน้ำพริกให้ทานฟรีไม่อั้น เอาใจคนกินจุ ราคาเริ่มต้นที่25 บาท (มีอาหารตามสั่งด้วย) ตั้งอยู่ตรงข้ามกับโรงเรียนปายวิทยาคม ติดกับยูนิคอร์นเกสต์เฮ้าส์ หาไม่ยาก เจ้าของร้านเป็นสามีภรรยาที่มาลงหลักปักฐานกันที่เมืองปายเมื่อห้าปีก่อน ช่วยกันทำมาหากินจนตั้งตัวได้หนึ่งตัวหรือได้ลูกมาหนึ่งคนนั่นเอง (พี่แกเล่ามาแบบนี้อีกที) อิ่มข้าวกลางวันแล้วอยากจะดื่มกาแฟเย็นๆตบท้ายก็เดินขึ้นมาทางสี่แยกไฟแดง แล้วเลี้ยวขวาทางที่ตรงไปเซเว่น ก่อนถึงเซเว่นจะมีร้านขนมปังใหญ่มาก ชื่อร้าน เค๊กโกโอ ฉันแนะนำคาปูชิโนเย็นของที่นี่ เดินดูดกาแฟไป สายตาหันไปเห็นรถเข็นหมูย่างชายเล็กส่งกลิ่นหอมฉุยก็จะติดไม้ติดมือกลับบ้าน ไปนั่งกินกับข้าวเหนียวยามบ่ายได้อีกมื้อ (อยู่เยื้องๆกับร้านเค๊กโกโอ)
พอตกดึกจะมีรถขายโรตีเล็กๆเข็นมาตั้ง สะดุดตากับป้ายชื่อร้าน โรตีอิ่มฝัน ถามว่าทำไมถึงตั้งชื่อว่าโรตีอิ่มฝัน ทีแรกเจ้าของร้านทำท่าเหนียมอายไม่กล้าตอบ แต่พอได้นั่งคุยถามนั่นถามนี่ไปเรื่อย ก็เริ่มเล่าให้ฟัง เริ่มมาจากว่า ครั้งนึง เคยฝันอยากมีร้านเล็กๆขายโรตี อยากทำโรตีอร่อยๆให้คนกิน
เหมือนกับร้านโรตีเป็นความฝันมาตลอด แล้วพอวันหนึ่งได้มาทำจริงๆ ก็เหมือนกับความฝันได้สำเร็จแล้ว ลุล่วงแล้ว เต็มอิ่มกับความฝัน จึงตั้งชื่อว่าโรตีอิ่มฝัน ฉันรับโรตีมาแกะกินพลางพยักหน้าหงึกๆ ตั้งใจฟัง แป้งกรอบนอกนุ่มในชุ่มนมข้นหวานละมุนลิ้นยังอบอวลในปากแม้จะกลืนลงไปแล้วสัก พัก แต่หัวใจกลับอิ่มเอมกว่าเมื่อได้รู้ที่มาของชื่อร้าน เราทุกคนล้วนมีความฝันเป็นน้ำหล่อเลี้ยงหัวใจดวงเล็กๆให้ชุ่มชื้นให้ชีวิต ไม่แห้งแล้ง เหมือนกับที่หลับนอนของฉันในคืนนี้ หลับฝันดีเกสต์เฮาส์ ชื่อเสียงของที่นี่ไม่เพียงมีการออกแบบตกแต่งห้องพักที่เรียบง่ายสวยงาม เท่านั้น ความงามจากน้ำจิตน้ำใจของเจ้าของบ้านยังสัมผัสได้ด้วย พี่ปานเจ้าของหลับฝันดี ลงมือทำข้าวต้มไก่หม้อเบ้อเร่อเลี้ยงแขกที่มาพัก ใครเดือดร้อนเรื่องอะไร อันไหนช่วยได้ก็ยินดีที่จะช่วย จากการพูดคุย ทำให้ฉันรู้ว่าพี่ปานเป็นคนเชียงใหม่ มาอยู่ที่นี่ได้สิบกว่าปีแล้ว เรื่องที่เราสนทนาในวันนั้นมักเกี่ยวกับปัญหาชีวิตของฉัน พี่ปานไม่ได้สมน้ำหน้าต่อชะตากรรมที่เกิดขึ้น แต่ตักเตือนให้สติ และคิดหาทางออก ฉันหมดกังวลเรื่องที่อยู่ เพราะพี่ปานอนุญาติให้พักที่นี่ไปจนกว่าเรื่องต่างๆจะคลี่คลายและเข้าที่ เข้าทาง ทั้งๆที่แกก็ไม่ใช่มหาเศรษฐีที่ไหน แต่ความเอื้อเฟื้อต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกันกลับล้นเหลือ ข้าวต้มมื้อนั้นอร่อยเกินกว่าจะหาซื้อกินได้ที่ไหน แล้วบ้านหลังนั้นก็หลับฝันดีอบอุ่นเกินกว่าที่ใดที่เคยนอนมา…
- 490 reads
Mon, 09/15/2008 - 14:33
การเดินทางเริ่มขึ้น เมื่อได้อ่าน สิ่งที่เขียน ณ วันนี้ เลยอ่ะ อยากรู้ว่าพี่ปานจะใจจริงตามคำล่ำลือ หรือเปล่าน๊า
ปล... ขอบคุณ ที่เขียนจนเรารู้สึกว่าอยากไปลองพักที่นี่ดูบ้าง คาดว่าจะไปหลัง X'mas นี้....
Fri, 09/19/2008 - 22:07
เคยไปนั่งพูดคุยกับพี่ปานเมื่อหลายปีก่อน ตอนไปปายครั้งแรก (แต่ไม่ได้นอนที่นั่น) เวลาผ่านไป พี่ปานก็ยังใจดีเหมือนเดิม
Tue, 09/23/2008 - 20:27
ค่า พี่ปิ๋ม หนูว่า คนดีที่แท้ เวลาคงไม่ใช่ตัวแปรที่จะทำให้ความดีแปรเปลี่ยนหรอกค่ะ พี่ปานเป็นคนที่ให้โดยไม่หวังผลตอบแทนจริงๆค่ะ ทั้งๆที่แกเองก็มีภาระต้องรับผิดชอบมากมาย แต่ก็ยังใจบุญ เพราะไม่ใช่เพียงหนูเท่านั้นที่พี่เขายื่นมือช่วย ใครที่ลำบากอะไรมา พี่เขาช่วยทุกคนจริงๆค่ะ
Post new comment